skerdilajd zaimi

Çfarë të bëjmë? Si ta shpjegojmë këtë që po ndodh? Si të besojmë se ky është fundi dhe se asgjë tjetër më e keqe nuk vjen? Si ta rregullojmë që Shpresa se ka mbetur ende diçka normale të emigrojë në një vend të sigurtë të horizontit shqiptar?

Çdo gërmë duket se ka fatin e zi të kalojë së paku një herë nga e keqja dhe e liga. Përditë, për orë, gërmaf lindin, riprodhohen nëpër gojë e tastiera, shumohen e tufëzohen për të shkumuar në çdo mjedis vajin e pushtetit. Që tanimë vetën flet. Madje përçart. 

Rama në OKB/ Çupi: Bota është në luftë, kryeministri luan rol të madh në qartësimin e situatave

ja një titull që i lë pasardhësit e Teutës pa asnjë fjalë ilirisht në gojë. 

Hap mandej ndonjë gjë tjetër, të shfqet gjeniu nga Detroit. 

Pas vendimit të Hagës ndaj katër ish-drejtuesve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, ka dalë me një shkrim(e pritshme në fakt) edhe historiani Marenglen Kasmi. Me stilin dhe qasjen e një agjitatori të PPSH-së pas 1948-s, Kasmi përtej njohjes formale të akteve dhe përgjegjësive të mundshme penale të personave në fjalë, kalon në lëmin e tij preferuar: strategjia serbe që rifaktorizohet nga “loja e gjerë e Hagës”.

Ka dalë sot nga vrima e rehatllëkut Niko Peleshi, i caktuar në detyrën e Kryetarit të Kuvendit të Shqipërisë për të njoftuar një deklaratë të përbashkët në denoncimin e vendimit të Gjykatës së Hagës ndaj ish-krerëve të UÇK-së.

Dje Dhomat e Specializuara të Kosovës shpallën vendimin ndaj 4 ish-udhëheqësve të UÇK, që udhëhoqën luftën çlirimtare të Kosovës për liri dhe pavarësi. Ky vendim përbën një moment të rëndësishëm dhe të dhimbshëm jo vetëm për Kosovën por edhe për historinë dhe kujtesën tonë kombëtare.

Sot në Hagë shpallet vendimi për katër të akuzuarit nga Prokuroria Speciale e Kosovës. Por siç e dimë, pjesa më e madhe e shqiptarqve e ka ndarë mendjen: Hashim Thaçi dhe të tjerët janë çlirimtarë ndaj serbëve. Këta të fundit nuk mbeten pas; varrimi i Ratko Mlladiç është shndërruar në ceremoni kombëtare aq sa ka sjellë reagime ndërkombëtare.

Të gjithë kanë shpallur të drejtën e tyre dhe duket se krimet janë të tilla vetëm jashtë Ballkanit. Në Ballkan krim nuk quhet marrja e jetës ndaj një të pafajshmi, por vetëm agresioni i fqinjit ndaj të cilit ke çdo të drejtë veprimi.

Në një shënim të disa ditëve më parë, gazetari i njohur grek, Alexis Papachelas, bënte një përshkrim dhe vlerësim të shkurtër për Antonis Samaras, ish-kryeministër i Greqisë, aktualisht në prag të krijimit të një partie të re.

Shqipëria është në momentin më të mirë. Kështu citohet të jetë shprehur kryeministri Edi Rama në një intervistë dhënë për “Financial Times”. Procesi i negociatave po ecën mirë në kuptimin Teknik të fjalës, por siç është e qartë për shumëkënd që jeton në Shqipëri, kjo ecuri nuk përputhet me nivelin demokratik dhe liritë ekonomike. Mjafton rasti i Zvërnecit për të kuptuar se një pjesë e institucioneve veprojnë nën logjikë klientelistë dhe hapur antiligjore.

Në vitin 1789 publikohet një libër që mandej do të marrë përhapje të gjerë. “Një rrëfim mbi Lazaretet kryesore në Europë” me autor John Howard, britanik, i cili në dritën e nevojave të shëndetit publik në përballje me murtajën, sistemon dhe evidenton përvojën europiane në menaxhimin e kësaj sëmundjeje. Apo epidemive të tjera.