Lexova deklaratën e Partisë Demokratike dhe vendosa që të kërkoj ndihmë për ta kuptuar, që të mund të kontribuoj me histori nga afër.  Si ish- anëtar i Mjaftit duhet të merrem dëshmitar për vendodhjen e PC, ku dhe kur u vodhën kufjet e para, e kujt ishte ideja për t’u futur në fcb që në 2007, për të mos dalë më kurrë prej tij. Si ishte jeta e një baxhanaku apo miss-i, para dhe pas gjumit të drekës? Si ish- gazetar do mundohem të kujtoj se si u rrëzua Nano prej përpjekjeve titanike të Klod Burrit dhe Aldo Bumçit. Kush e priti Fatosin në Vjenë, pas traktatit Mjaft- Parti Demokratike? Kush komunikonte me Berishën nga zyra për të krijuar LSI-në nëse s’do mjaftonin lëvizjet sorosiane për të turbulluar popullin e shkretë të Peqinit? Dihej gjë për gjëmën me Fred Pezën? Kush e paguante kafenë pasi largoheshin në drejtime të paditura Berisha dhe njeriu X? Por të gjitha me radhë, sapo të kuptoj deklaratën vetëm fillikat ose me ndihmën e FBI-së (që s’e merr më njeri seriozisht që pas...

Florije, barku yt, brenda të cilit gjallon një krijesë të vockël prej gjashtë muajsh, tashmë të përket ty. Nuk ishte i yti e nuk të përkiste ty barku yt atë ditë, para gjashtë muajsh, kur dikush t’i ndërkalli dhunshëm spermatozoidet në mitrën tënde. Atë ditë dhe ditët në vazhdim as ti nuk i përkisje vetes. Por sot ama, pas gjashtë muajsh, barku është i yti dhe të përket ty. Sot ti mund të vendosësh çfarë mund të bësh me krijesën që rritet brenda teje. Ti mund të abortosh, Florije, dhe unë të jap plotësisht të drejtë! Foshnjës që ti mban në barkun tënd i mungon që në ngjizje dinjiteti njerëzor. Fëmijës tënd i mungon që në embrion liria. Mos të diskutojmë tani se kur fillon liria dhe dinjiteti njerëzor, sepse kjo është një pyetje shumë e koklavitur. Megjithatë, nëse mendon se liria e embrionit fillon me lirinë e prindërve për të ngjizur me vullnetin dhe dëshirën e tyre të plotë, të jap plotësisht të drejtë. Ti nuk e ke pasur këtë liri, Florije! Fëmija që ti fsheh në bark, ka depërtuar...

Shpirti i gjithësisë qëndron veçse në ripërtëritje! Ndërsa krijimi mbetet i pandryshuar, besimtarët e devotshëm në çdo ritual e nënshtrojnë shpirtin e tyre për ta ripërtërirë. Dukshëm, edhe pagëzimi në Krishterim synon pikërisht ripërtëritjen e Jezusit në trup, në mendje dhe në sjellje… Kuraja dhe vullneti mbinjerëzor i dorëheqjes se Papa Benediktit XVI nga drejtimi i shtetit të Vatikanit dhe vendimi për ta liruar fronin si udhëheqës shpirtëror i botës katolike, më tepër se vetë Vatikanin, ka vënë në provë fetë e tjera abrahamite. Papa Benedikti XVI, mbrojtësi më i zellshëm i doktrinave konservatore dha mesazhin e nevojës së ndryshimit rrënjësor të kushteve të njerëzimit. Ai iu përmbajt zotimit të tij deri në pikën e fundit, madje duke vetëmëkatuar u hapi udhë realiteteve të reja. Çoroditja, heshtja, moskokëçarja e klerikëve të besimeve të tjera, ndaj aktit të Papa Benediktit XVI, s’është veçse paralajmërim i trazirave të frikshme që i pret së shpejti ata, si rrjedhim edhe ndjekësit e...

Kanë mbetur më pak se shtatë ditë nga zgjedhjet italiane, të cilat kanë tërhequr vëmendjen e së gjithë medias europiane. Kuptohet pse. Italia është fuqia e tretë ekonomike e Europës dhe është gjithashtu vendi me borxhin më të madh (130% e GDP-së). Nëse ekonomia italiane nuk fillon të rritet – këtë po e thonë të gjithë tanimë – “atëherë italianët do të humbasin shpresat dhe gjermanët e francezët do të humbasin durimin”, rrjedhimisht Eurozona do të shkojë në zgrip të humnerës. Si zor të përfytyrohet një Eurozonë pa Italinë. Dhe si për dreq, gjërat nuk po ecin në drejtimin e duhur. Ka shumë gjasa që Italia të mbetet pa qeverisje pas këtyre zgjedhjeve. Në mos, do të mbetet me një qeveri, që do t’i ketë duart të lidhura nga përplasjet brenda mazhorancës që do të krijohet. Fillimisht, teksa Partia e Berlusconit po vuante pa Berlusconin në timon, u besua tek një fitore e Partisë Demokratike (pasuesja e Partisë Komuniste të Luftës së Ftohtë), dhe në këto rrethana, kësaj partie do t’i duhej...

Apokalipsi mbase nuk do të kish këto gjasa e përmasa. Sigurisht, në imagjinatën e njeriut mesatar, apokalipsi është diçka e paraparë në filma hollivudianë, diçka e potershme dhe shkatërruese në kuptimin material. Pallate që rrëzohen, toka që çahet nën këmbët tona, lumenjtë që derdhen të tërbuar mbi qytete e fshatra, dete që me një të shkundur të valëve zhdukin çdo shenjë qytetërimi. Të paktë ata që e konceptojnë që ky nuk do të ish apokalipsi ynë, sepse thjesht një asgjesim i tillë nuk do të mund të rrëfehej nga një qënie njerëzore.   Ka një tjetër apokalips që duhet të na interesojë, si specie dhe qenie, individë të vetëdijshëm për prezencën tonë në këtë botë. Ky është apokalipsi i arsyes dhe i kujtesës. Kujtesa është arsyeja e mirë e qenies, e cila i mundëson asaj të qënurit në kohë në mënyrë të qëndrueshme dhe të vetëdijshme. Pa arsyen dhe kujtesën shumë gjëra nuk do të ishin bërë dot, madje as edhe një hap i këtij parakalimi në kohë e në Histori, që quajmë njerëzim apo...

Fakti që fitimet, xhiro e biznesit të vogël dhe të ardhurat kundrejt GDP-së janë në rënie vit pas viti tregojnë se asnjë segment formal i vendit nuk përfiton nga rritja ekonomike. Ose vlerësimi i GDP-së është i pasaktë   Tashmë janë të dispunueshme të dhënat fiskale të qeverisë për vitin 2012. Të hyrat tatimore janë më të ulëta se ato në vitin 2011. Por, analiza më e hollësishme e të hyrave sipas taksave të ndryshme na lejon të vlerësjmë se cfarë ka ndodhur me të ardhurat në të vërtetë. Në këtë shënim po analizojmë të hyrat nga taksat direkte. Të hyrat nga tatimi mbi fitimin e korporatave, nga tatimi mbi të ardhurat personale dhe nga taksa e biznesit të vogël, në kushtet që gjatë vitit 2012 nuk ka ndodhur asnjë ndryshim në regjimin tatimor përkatës, na mundësojnë të bëjmë një vlerësim se cfarë ka ndodhur gjatë vitit që kaloi me fitimin e korporatave, me të ardhurat personale apo me të ardhurat e biznesit të vogël. Analiza është krahasuese për periudhën 2008 – 2012 që kur filloi...

“Nëse ke dyshime për diçka, përgjigju me ekuivoke”! Kjo është këshilla që poeti romak Horaci i jep skllavit të tij Davos, i cili e kishte zakon që për çdo përgjigje të jepte një “po” ose “jo” të prerë. E folura direkte e skllavit e kishte vënë jo rrallë në siklet poetin dhe miqtë e tij... Horaci, si poet, ndoshta nuk mund t’i dinte pasojat akoma më të sikletshme e dramatike të komunikimit jo të drejtperdrejtë dhe ekuivok.Në kulmin e konfliktit me Peshkopin Thomas à Becket, mbreti Henry II i Anglisë në vitin 1170 lëshoi në eter fjalinë: “Kur do shpëtoj nga ky prift ngatërrestar e grindavec?!” Ndoshta ishte vetëm një ofshamë lodhjeje, ndoshta vetëm një psherëtimë nga stresi kjo e mbretit. Ndoshta ishte vetëm një shkarkim i frustrimit nga sherri i stërzgjatur. Ndoshta ishte një shenjë indirekte për ndjekësit e tij që t’ia hiqnin një orë e më parë qafe burimin e konfliktit! Kush e di?! Ajo që dihet me siguri është se të nesërmen e fjalisë së shumëinterpretuar të mbretit, peshkopi u gjend...

Obama: “Një ekonomi në rritje, e cila krijon vende të mira të punës për shtresën e mesme – ky duhet të jetë ylli ynë polar që duhet të drejtojë përpjekjet tona”. Fjalimi i përvitshëm i Presidentit amerikan mbi gjendjen e Unionit (State of the Union), fjalim që mbahet përpara kongresmenëve dhe senatorëve, konsiderohet tregues i saktë i qëllimeve politike të Shtëpisë së Bardhë. Në këtë fjalim Presidenti i SHBA shpalos pikat kryesore të planit të tij politik. Për këtë arsye, fjalimi i së martës i Presidentit Obama mund të konsiderohet edhe si një guidë politike, jo vetëm e vitit 2013, por e gjithë mandatit të dytë të tij. U duk qartë që Barak Obama vendosi si objektiv kryesor politik të këtij mandati të dytë të tij rivitalizimin e ekonomisë amerikane, ringritjen e shtresës së mesme (shtresë që e konsideroi si motorin e vërtetë të rritjes ekonomike të Amerikës) nëpërmjet një politike të re ekonomike dhe fiskale që bazohet në më shumë zhvillim, punësim, rritje të pagave dhe një...

  Hoshgeldeniz, Po ç’dreqi të pruni? Mirseerdhët! Po pse erdhët?!   I nderuar miku im! Të kam ndjekur e të ndjek me kënaqësi si dhe shumë shokë të tjerë sa herë që ju jeni i pranishëm në ekranet e televizioneve, pa përmendur edhe ato pak raste që kemi qenë bashkë. I qartë, i saktë, i avashtë si përherë. Disi jam çuditur me lëvizjen tënde të fundit: Së pari, nuk e kuptova në se zoti Kryeministër ju ftoi juve në koalicion, apo ishte inisiativë e jotja. Në fakt llogjika e bashkimit ishte fare e saktë. Por ka 15 vjet që sillesh si opozitar vetmitar në një farë mënyre kundër të gjithëve, e veçanërisht kundër Kryeministrit të sotëm. Vitet e fundit, i pozicionuar në krye të LZHK (pak i çuditshëm ky pozicionim), kjo parti me shumë mund të quhet një lëvizje revolte e juaja personale ndaj të Djathtës (PD), që nuk u soll kurrë si e tillë. Në se PD gjatë kësaj dekade të fundit, e sidomos Kryetari i saj duhej të kishte ndryshuar sado pak, atëherë lëvizja e juaj do të quhej e motivuar...

    Pasi që kardiologu Sali Berisha u bë edhe doktor futbolli dhe kontrabandist pasaportash, lëshoi jehona nacionaliste prej këtu e deri në Munih, ai së fundi i hëngri fjalët e veta. Mjaftoi t’ia ngrehte veshin komisionari për Zgjerim i BE-së, Stefan Fyle, dhe Berisha u zbyth nga kursi i fortë nacionalist – që u përpoq t’ua servonte shqiptarëve. Në anën tjetër të Bjeshkëve të Nemuna, patriotët e kafehaneve të Prishtinës shtiren të zhgënjyer që nuk munden ta mbajnë në jetë “Operën e tyre prej sapuni”   Kryeministri shqiptar dr. Sali Berisha e nisi këtë vit (mos qoftë viti i mbrapshtë ‘13) duke bërë tregti flamujsh, kontrabandë pasaportash, për “të doktoruar” edhe në temën e patriotizmit folklorik- futbollistik!?Nën ndikimet e fuqishme të frymës nacionaliste një “doktor futbolli” në Kosovë po thoshte në një debat televiziv se vetëm Shqipëria mund të ketë kombëtare në futboll, kurse Kosova mund të ketë fillimisht një përfaqësuese e kurrsesi kombëtare, derisa të bashkohemi...

Niveli i kredive të këqia ka arritur nivele shqetësuese. Verën e vitit të kaluar kjo shifër kaloi tavanin e 20%-ëshit. Termi teknik që përshkruan kreditë e dhëna nga bankat të cilat nuk po shlyhen nga klientët dhe ndaj bankat nisin proçedurat e likuidimit në gjuhë të tjera evropiane është më pak ekstrem si p.sh “kredi që nuk po ecin” apo “kredi pa rendiment”. Në shqip me të drejtë i quajmë thjesht dhe qartë “të këqija” sepse ato dëmtojnë ekonominë në mënyrë të rrezikshme dhe me efekte afatgjata. Në qershor të vitit 2012 kreditë e këqija arritën 21.2% të totalit të kredive të dhëna. Kjo do të thotë që më shumë se 1 një 5 klientë nuk e shlyen (dot) kredinë e marrë. Për ta shpjeguar sa alarmante është kjo shifër mjafton të përmendim se në vitin 2005 ky nivel ishte 2.3%, gati 10 herë më pak. Bankat në Shqipëri shquhen për nivel të lartë likuiditeti, jo dhe aq sepse duan por sepse thjesht nuk kanë ku t’i investojnë paratë. Ato kufizohen së tepërmi nga Banka e Shqipërisë në  mundësinë...

“Nuk mund të sulmohet një gjykatë e tre gjyqtarë në këtë mënyrë; kështu nuk mund të shkohet asgjëkund”, të thonë sot njerëz në mbështetje të mazhorancës, që e gjejnë veten krejt papritur të futur në llogoren e ngrohtë e të rehatshme të mbrojtësve të ligjit, të Kushtetutës e të institucioneve. Duket si një frazë e paqortueshme. Dhe e vërteta është se një vendim gjykate është një vendim gjykate, d.m.th pranohet pa një, pa dy, dhe nuk mund të shoqërohet me fushata histerike, me thirrje linçuese, me fyerje të padëgjuara. “Ku doni të arrini me këtë sjellje?”, dëgjohen të thonë ata. “Janë gjykatat ato që vendosin, dhe nuk ka rrugë tjetër për të gjetur të drejtën”. S’ke ç’t’u thuash, apo jo? Mund t’ua japim këto fraza të tyre konstitucionalistëve më të regjur e scholar-ëve më të mirë në lëmë të politikës, të shtetit, e të demokracisë dhe, teksa informohen mbi këto fraza të zhveshura prej çdo konteksti, të gjithë do thonë të njëjtën gjë: “Janë qëndrime që s’kanë të sharë; në një shtet të së...

Askush nuk mund të thotë se ky ka qenë një Pontifikat i lehtë. Madje do të thosha se në historinë e 100 vjetëve të fundit ka qenë më i vështiri edhe pse ndër më të shkurtrit. Ky është një Papë i cili do të kalojë në histori për tri gjëra: përvujtninë, guximin dhe thellësinë e tij. Fjalët e para të thëna kur u zgjodh në krye të Kishës Katolike ishin: “…zotërinjtë kardinalë më kanë zgjedhur mua, një punëtor i përvujtë në vreshtën e Hyjit”. Një shprehje që në gojën e “Rojtarit” të Doktrinës katolike për rreth 27 vjet, tingëllonte disi e çuditshme. Megjithatë ai e tregoi këtë edhe në fund të këtij mandati duke thënë para kardinalëve në Koncistor e para gjithë botës: “…kërkoj falje për të metat e mia”. Fjalë edhe këto që në gojën e një lideri, i më se dy miliard besimtarëve në botë, tingëllon shumë e rëndësishme. Kemi parë në këto vite liderë që kanë ardhur e kanë shkuar, kanë bërë e stërbërë e askush prej tyre nuk ka kërkuar falje qoftë edhe për një gjë më të vogël. Një shembull ky i...

Nga fundi i jetës së vet, Enver Hoxha (ose dikush tjetër në emër të tij) shkroi një libër me titullin “Rreziku anglo-amerikan për Shqipërinë”. Ky libër u harrua fare pas vitit 1990 -- sidomos pas vizitës së amerikanit Xhejms Bejker në Tiranë, i cili u prit me entuziazëm nga qindra mijra shqiptarë, sikur të ishte Mesia, dora vetë. Por kur dukej se termi “rreziku anglo-amerikan për Shqipërinë” ishte varrosur përfundimisht, u ringjall përsëri bash në Kuvendin e Shqipërisë – u përdor me plot gojë nga një deputet i PD-së në fillim të vitit 1997. Arsyeja? Mardhëniet mes Uashingtonit dhe Berishës ishin përkeqësuar aq shumë, sa ky i fundit nuk pranoi të takonte në Tiranë zv.Sekretarin e Shtetit Amerikan. E njëjta gjë nuk ndodhi me ndonjë zyrtar të lartë anglez, por deputeti i PD-së, i mësuar me titullin e librit të Enver Hoxhës, e riprodhoi atë të plotë… Dhe duket se “rreziku anglo-amerikan” po i shfaqet përsëri Berishës. Përsëri “rreziku” po i vjen vetëm nga Uashingtoni e jo nga Londra, por...